Eindelijk was het dan zover. Na veel en lang voorbereiden kwamen we bepakt en bezakt aan in Pietermaritzburg. De ontmoeting met Juanita en de kinderen was uitgelaten en hartverwarmend. Zowel bij Juanita thuis als in het weeshuis troffen we stralende, blije, nieuwsgierige kinderen. Ze vroegen ons het hemd van het lijf en wilden het liefst de hele dag geknuffeld worden.

Sunshine House had een opknapbeurt gehad. De muren hadden binnen een zonnige gele kleur gekregen en de vloeren waren gelakt (geen splinters meer in de blote voetjes).

Het zag er schoon en fris uit. Een hele vooruitgang met drie jaar geleden.

Op de schoorsteen van de haard hing de grote poster van de kinderen van onze kindernevendienst met de compilatie van Arie van Ginkel en de kerstboom met de “lappies”.

Het was opvallend dat alle kinderen van klein tot groot uitstekend Engels spraken. Sinds ze door Edam en Volendam worden gesponsord gaan ze vanaf drie jaar al naar de “kleuterschool”. Hier leren ze al Engels en dat spreken ze allemaal vloeiend. Onder elkaar spreken ze echter alleen Zulu. Dit wordt ook gestimuleerd door alle pleegmoeders die zelf vloeiend Zulu spreken om te zorgen dat ze de “roots” van hun stam niet vergeten.

Cadeautje

Alle kinderen zijn zich ervan bewust dat ze een sponsorouder hebben of dat ze op een andere manier steun krijgen uit Edam en Volendam. Als dank hiervoor kregen wij een avond aangeboden om nooit te vergeten. We worden samen met de kinderen naar een dependance van Sunshine gebracht aan de rand van een township.

Een gebied waar je niet kunt komen als je geen contacten hebt. Het is er hartelijk, warm en heel gastvrij. Er is buiten op een houtvuurtje in giga potten gekookt voor een ieder die aan komt lopen en geloof me…dat zijn er veel!! Volgens de Zulu traditie vier je een feest nooit alleen maar laat je iedereen meedelen in de feestvreugde.

Voor ons zijn er ereplaatsen. Wij zitten op de beste stoelen en het eten wordt bij ons gebracht. Juanita had ons van te voren al gezegd dat het onbeleefd zou zijn om iets te weigeren. Zij adviseerde ons om van alles een klein beetje te nemen en als je echt niets meer wilde het gewoon aan te pakken, te bedanken en het door te geven aan één van de kinderen want die lusten altijd alles en veeeel. Eén van de gerechten is stiefpap. Een soort griesmeel pap van maïsmeel wat je eet als rijst of aardappel maar wat veel voedzamer is zodat de maag lang gevuld blijft.

Na de maaltijd voeren alle kinderen van Sunshine  toneelstukjes op en geven met pleegmoeders een a capella concert van mooie meerstemmige Afrikaanse liederen begeleidt door rituele dans.

Wij hebben voor alle kinderen een Holland T- shirt meegenomen van alle sponsors uit Edam-Volendam (met dank aan fa. Simons souveniers). Ook krijgen ze hierbij een certificaat van hun persoonlijke sponsor(s). Net als alle kinderen waar ook ter wereld kijken ze meteen bij elkaar hoe ieders sponsor er uit ziet en worden alle certificaten met elkaar vergeleken.

Het is een avond waar we eigenlijk geen genoeg van kunnen krijgen. Als afsluiting wordt door iedereen vol overgave het Zuid-Afrikaanse volkslied gezongen. Dit bestaat voor het eerste deel uit de vijf belangrijkste stammen talen, het tweede deel is Afrikaans en het derde deel Engels. Het benadrukt de veelkleurigheid van Zuid-Afrika dat dan ook terecht de “Rainbow Nation” wordt genoemd.

Het bezoek is een onvergetelijke ervaring geweest. We kunnen het iedereen aanraden.

Met elkaar hebben we in 2 ½ jaar tijd duidelijk een verschil kunnen maken en dat voelt fantastisch!!!

Juanita heet iedereen van harte welkom die geïnteresseerd is in het wel en wee van Sunshine House en haar bewoners.

Till we meet again…

Afscheid nemen valt niet mee en op het vliegveld vloeien tranen maar gevoel van blijheid overheerst aan twee kanten. Niet verdrietig om wat we achterlaten maar blij omdat we het meegemaakt hebben.

                                                                           Martina en Ella

We say THANK YOU to everyone involved  in the sponsor project.

We are so grateful for the sunshine you brought us….

                                                                           Juanita